Zie hoe David Kleinberg een Hamptons-huurhuis veranderde in een hemels toevluchtsoord

Na de aankoop van een saaie boerderij in Hamptons, gebruikt de New Yorkse ontwerper eenvoudige maar slimme strategieën om er een onstuimig weekendverblijf van te maken

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen in het aprilnummer van Architectural Digest.

Ontwerpers hebben de gave om potentieel te spotten in ruimtes die de rest van ons misschien over het hoofd ziet, een talent dat vaak in hun eigen huis zichtbaar is. Neem het weekendverblijf van David Kleinberg in East Hampton, New York. Toen de binnenhuisarchitect voor het eerst het huis uit de jaren tachtig tegenkwam, terwijl hij vier jaar geleden op zoek was naar een huurwoning, was het ver verwijderd van alles wat hij ooit had kunnen fantaseren over bezit. "Architectonisch gezien was het behoorlijk gruwelijk", zegt Kleinberg over de toen onopvallende structuur met één verdieping. Toch had de plaats een paar opmerkelijke kenmerken, namelijk het uitgestrekte perceel van vier hectare dat grenst aan een natuurgebied behouden, de nabijheid van het dorp East Hampton, en de afgelegen positie in een dramatisch oprit. "We kwamen aan het einde van die lange rit en ik zei: 'Het kan me niet echt schelen hoe het huis eruitziet - ik neem het wel!' herinnert de ontwerper zich.

Deze bereidheid om de tekortkomingen van de woning op te vangen duurde twee jaar, waarin Kleinberg het huurde. "Het gevoel van privacy was zo geweldig, ik ben net gewend geraakt aan de met plastic beklede douchecabine", grapt hij. Maar net toen de ontwerper besloot dat hij er genoeg van had, werd het onroerend goed op de markt gebracht. Hij besloot onmiddellijk het te kopen en de woning opnieuw te bewerken om zijn gevoeligheid en levensstijl beter weer te geven. "Het is een grote luxe om in een ruimte te wonen voordat je deze gaat renoveren", zegt hij. "Je weet al precies wat het nodig heeft."

In dit geval liepen die behoeften uiteen van nieuwe muren en ramen tot bijgewerkte baden tot een efficiënter HVAC-systeem - een uitgebreide revisie. Structureel koos Kleinberg ervoor om de H-vormige plattegrond van de residentie te behouden, waar alle kamers uitstralen vanuit een centrale woongedeelte, een indeling die het huis mogelijk maakt om een ​​menigte gasten te huisvesten en toch gezellig aan te voelen wanneer Kleinberg er is eigen. Door dezelfde voetafdruk te behouden, werd de ontwerp- en constructietijd geminimaliseerd en was het ook een aantrekkelijke uitdaging. "Het was leuk om te zien hoeveel ik het huis binnen de oorspronkelijke parameters kon transformeren", zegt hij.

Voor de buitenkant bekleedde Kleinberg de muren met witte dakspanen en legde ze plat (versus de traditionele overlappende stijl) voor een meer eigentijdse uitstraling. "Het huis had eigenlijk geen architectonische referenties", legt Kleinberg uit, "dus ik probeerde het in de context van een zomerhuisje te plaatsen." Ook is de nieuwe gevel gemaakt visuele consistentie met de vrijstaande garage met dakspanen, die hij renoveerde met een gastenverblijf op de tweede verdieping en verbonden met het huis met een overdekte pergola loopbrug.

Om het interieur op te fleuren heeft Kleinberg de ramen laten vergroten en een ruime dakkapel boven de voordeur laten plaatsen. Hij droeg de witte dakspaan door de muren van de woonkamer, terwijl hij de plafonds 45 centimeter verhoogde, waardoor het huis ruimer en steviger aanvoelde. "De plaats leek eerder erg licht van gewicht", zegt Kleinberg. "Nu voelt het alsof het alles kan weerstaan." De keuken was ondertussen uitgerust met materialen van grijze steen en gebrand eikenhout dat paste bij Kleinbergs wens om alles te 'keukenachtig' te vermijden, aangezien de ruimte ook als een bar zou functioneren tijdens sociale contacten bijeenkomsten. 'Iedereen hangt altijd rond het aanrecht', zegt hij lachend.

Even belangrijk, aangezien het grootste deel van het vermaak tijdens de zomermaanden plaatsvindt, is het achterterras. Kleinberg heeft de ruimte opgewaardeerd door deze met blauwe hardsteen te bestraten, een houtgestookte open haard toe te voegen en een set teakhouten banken en stoelen met kussens in de zithoek en een grote teaktafel om te dineren te installeren. De verhuizing verdubbelt de openbare ruimte van het huis in de zomer en elimineert tegelijkertijd de behoefte aan een formele eetkamer binnenin. "We eten 90 procent van de tijd buiten", zegt Kleinberg, een genereuze gastheer die niets liever doet dan vrienden uitnodigen voor lunches en diners in de buitenlucht.


  • Een midcentury Franse cocktailtafel en een op maat gemaakte bank sieren de woonkamer
  • Binnenhuisarchitect David Kleinberg uit Manhattan in zijn Mercedes 230SL uit 1966 in zijn vakantiehuis in East Hampton in New York
  • Kleinberg voegde aan de voorkant van het huis een met pergola bedekte loopbrug toe
1 / 10

Een midcentury Franse cocktailtafel en een op maat gemaakte bank sieren de woonkamer; RH-lantaarns flankeren de open haard.


Binnen ging Kleinberg voor een tijdloos gevoel, door eigentijdse rieten elementen te mengen (de chocoladebruine Bielecky Brothers-stoelen in de zitkamer), antiek-geïnspireerde op maat gemaakte items (de eettafel in Arts and Crafts-stijl) en vondsten uit de jaren '50 (de George Nakashima-achtige walnoot in de woonkamer) troosten). In feite was veel van het meubilair in de loop der jaren zorgvuldig verzameld door Kleinberg, met name de Gustavo Pulitzer-fauteuil uit circa 1956, gekocht tijdens een reis naar Londen. Toch was er wat inkopen nodig, en daarvoor wendde Kleinberg zich tot online bronnen zoals 1stdibs - iets wat hij nog nooit eerder op zo'n grote schaal had gedaan. Zijn zoektocht leverde een verscheidenheid aan edelstenen op, waaronder een knappe Amerikaanse militaire veldtafel uit het midden van de eeuw, ontworpen om luchtdruppels te weerstaan. "Het zijn in wezen Amerikaans campagemeubilair", zegt hij.

Voor het terrein werkte Kleinberg samen met een goede vriend, landschapsontwerper Hal Goldberg, wiens gelijknamige bedrijf gevestigd is in Brooklyn en Southampton, New York. "Hal nam mijn ideeën over en vertelde me hoe ik ze kon laten werken", zegt Kleinberg. "Ik heb zoveel plezier gehad van het leren over planten van hem." Rondom de voorkant van het huis plaatste het paar netjes bijgesneden buxus en hulsthagen. In de achtertuin kozen ze voor een natuurlijk, ongemanierd gevoel, met clusters van siergrassen aan een uiteinde van het rechthoekige zwembad, dat Kleinberg uitlijnde met het midden van het huis. Maar misschien wel het meest opvallend is de pas ingezaaide weide, een romantische setting onderbroken door een reeks krab-appelbomen die door een vorige eigenaar zijn geplant. "In de lente zien de bloesems eruit als roze sneeuwballen", zegt Kleinberg met duidelijk genot. Het is een schouwspel waarvoor u zeker geen visionair hoeft te zijn om te waarderen.

instagram story viewer