Katie Stout's debuut bij R & Co.

Wild-child Katie Stout plant het ultieme slaapfeestje voor haar soloshow in R & Co.

Katie Stout bereidt zich voor op een spoedoperatie op de bank. "Pepita is gescalpeerd!" de kunstenaar / ontwerper huilt met een giechel tijdens mijn bezoek aan haar studio in Brooklyn, en legt uit dat het een ongeluk is scheurde het haar en het voorhoofd van een gekoesterde nieuwe creatie: een bank in de vorm van een naakt liggend naakt en vernoemd naar een van Goya’s veronderstelde modellen. De volgende dag haast Stout zich naar zijn zijde in het Museum of Contemporary Art Santa Barbara, waar het stuk zal verschijnen in een groepstentoonstelling gewijd aan het thema spel. Voorlopig is ze echter duizelig als ze haar solodebuut in september bespreekt bij R & Co., de galerie in Manhattan waarvan ze zich vorig najaar bij de selectie heeft aangesloten.

Ze laat me de popachtige maquette zien waarop Pepita is gebaseerd, waarbij ze haar armen en benen in verschillende posities beweegt en nieuwe stukken bedenkt. "Nu is ze een bank, nu is ze een stoel," mijmert Stout. "Ik voel absoluut een diepe band met haar en de andere meisjes." De ploeg in kwestie is een serie van cartooneske lampen en spiegels, de naakte vrouwelijke vormen waarvan Stout beeldhouwt in klei en snoep schildert kleuren. Een meisje doet een hoofdstand; een ander zit op de schouders van een vriend. Draden gaan in en uit lichamen; tepels verdubbelen soms als aanraaksensorschakelaars. "Het gaat er niet om sexy te zijn", zegt Stout. "De meisjes hebben gewoon lol."


  • Afbeelding kan speelgoedlamp, lampenkap en tafellamp bevatten
  • Afbeelding kan opblaasbaar kussen en kussen bevatten
  • Afbeelding kan menselijke persoon kleding kleding menigte festival en kostuum bevatten
1 / 15

Een van haar "meisjes" -lampen.


Hetzelfde kan van haar worden gezegd. In de afgelopen jaren heeft Stout de kunst- en designwereld stormenderhand veroverd door meubels te creëren die lijken te lachen in het aangezicht van de conventie, terwijl ze je ondertussen de grap laten horen. Een ruige kast is volledig bekleed met kokersokken; gevlochten tapijten hebben de vorm van ogen of lippen; stoelen zijn om de beurt onverwacht - gevuld met stof, omwikkeld met vinyl - en provocerend functioneel, hun gestoffeerde frames totaal slap. Dit excentrieke gevoel voor schoonheid heeft al snel gedurfde estheten gewonnen, zoals mode-iconoclast Jeremy Scott en AD100-ontwerper Kelly Wearstler, die opmerkt: “Katie heeft een werkelijk uniek standpunt. Ze pusht materialiteit en neemt grote risico's. Haar werk is zelfverzekerd en een beetje punk. "

Meubels maken spreekt Stout al lang aan, die studeerde aan de Rhode Island School of Design. "RISD was zoooo emotioneel", zegt ze met het soort gemakkelijke lach dat alleen tijd en afstand zich kunnen veroorloven. Haar moeder overleed in het eerste jaar van het jaar, waarna Stout alle lessen op één na liet vallen en uiteindelijk weer voet aan de grond kreeg op de meubelafdeling. "Ik ben altijd al geobsedeerd geweest door de huiselijke wereld", reflecteert ze. "Meubels openen de geest van mensen over wat een gezinsleven kan zijn. Het is mijn manier om de stemming te verbeteren. "

Een stekelige keramische lamp uit 2017, afgewerkt in goud.

Op school ontwikkelde ze de technische expertise die haar later naar de overwinning zou leiden als winnaar van het eerste seizoen van Ellen’s Design Challenge. "De meubelafdeling van RISD was erg traditioneel", zegt ze over haar opleiding. "Je zult leren hoe je een ontwerp moet uitvoeren - hoe je moet tekenen, hoe je moet bouwen." Haar eerste meubelstuk was een houten tafel in de vorm van een uier, waarvan de moederlijke metaforen bij haar niet verloren gaan. "Ik keek er onlangs naar en dacht: wow, er is niets veranderd, maar alles is veranderd."

Voor haar tentoonstelling in R & Co., die op 26 september wordt geopend, ziet Stout een soort slaapfeestje voor zich. "Sleepovers zijn een plek voor gekheid en conversatie", legt Stout uit. "Er is altijd een soort openbaring." In de maak zijn een aantal creatieve vertrekken, waaronder meisjes geweven van rieten, jutetapijten, een bedframe met lovertjes en een eetset van geëxtrudeerd plastic. Ze werkt ook samen met steenfabrikanten om kleine kleimodellen te vertalen naar marmeren stoelen op ware grootte. "Alles zal met elkaar praten, maar op zichzelf al experimenteel zijn", zegt ze, plotseling weemoedig bij de gedachte om afscheid te nemen van haar stukken. "Ik hoef minder emotioneel te zijn over de dingen die ik maak."

Schrijf je nu in voor het volledige verhaal en ontvang direct de digitale editie.

instagram story viewer